اُدنُ مِنِّی، اُدنُ مِنّی، اُدنُ مِنّی...

هوالقریب

بدتر از همه این است که از غیر، انتظار توجه داشته باشی آنوقت دلشکستگی ساده ترین و طبیعی ترین نتیجه ممکن است. در انتهای تمام سختی ها می فهمی مقصود فقط خودت هستی که ملتفت شوی باید رو به کدام سو داشته باشی...

پ.ن1:

کُلُّ ذَنبِکَ مَغفُورٌ سِوَی الاِعراضِ عَنِّی..

پ.ن2:

گفت می خواستی برای حال دل خودت بروی حرم؟

گفتم: نه...نه...

در دلم پیچید: آخ راست می گویی...