هوالقریب
وقتی با کسی انس داشته باشی
شاید راحت تر به او بگویی: دوستت دارم!
من اما هنوز نمی توانم
اصلا زبانم بیش از پیش بند است
شعر، مرا غریب گذاشته
کلام، هیچ ندارم
دلم پر شور است
سرم پر شور است
شوری لطیف...
(شورِ لطیف هم داریم؟)
نمی دانم.
شاید اگر که عشق
همان عمیق ترینِ انس ها باشد،
شور و لطافت هم جمع شوند
ذوق و طمأنینه
صبر و دلتنگی
آرامش و بی قراری هم..
برچسب: انس,
نویسنده: فاطمه افشاری