ناامیدی

یا غفور

همیشه فکر می کردم کسانی به پوچی می رسند که درمان دردهایشان را ندانند و آویزگاهی برای دل هایشان نشناسند.

حالا فکر می کنم کسانی هم هستند که می دانند داروخانه روحشان کجاست اما یارای قدم برداشتن ندارند. گاهی بخاطر سستی و کم توانی، گاهی از ناامیدی. ناامیدی هم موجب پوچی است. چه بسا همه چیز از ناامیدی آغاز شود/پایان یابد.

+فرق است میان دلتنگی و دلگرفتگی

چندان که دلگیر و دلگرفته یکی نیستند.

نپرس که من به کدام دچارم